Szybko biegnie każdy dzień, rosnę szybko, dużo wiem 30.03.2020-3.04.2020

Poniedziałek

Treści programowe: nabywanie coraz dojrzalszych kompetencji społecznych, budowanie własnego obszaru ja

Witamy Pszczółeczki po weekendowej przerwie 🙂

W tym tygodniu  mieliśmy rozmawiać o   tym,  jak jesteśmy coraz starsi i samodzielni, o tym co z wiekiem w nas się zmienia a co pozostaje takie samo.

Poniedziałek:

1.Słuchanie opowiadania „Zuzia, Julka i wstrętne sznurowadła”

–  uważne słuchanie opowiadania, odpowiadanie na pytania

– podejmowanie próby zawiązania sznurowadeł

Drodzy Rodzice, bardzo prosimy abyście przeczytali dzieciom opowiadanie a następnie zadali kilka pytań odnośnie tekstu:) 

„Zuzia, Julka i wstrętne sznurowadła”

Zuzia i Julka to dwie najlepsze przyjaciółki, chociaż są do siebie zupełnie niepodobne. Zuzia często się zamyśla i wtedy zupełnie nie wie, co się wokoło niej dzieje. Julka zawsze pierwsza się do wszystkiego zgłasza i chciałaby być najlepsza.

Kiedy pani Walercia prosi, żeby coś opowiedzieć, to właśnie Julka wyciąga rękę do góry.

– Ja powiem! Ja! – woła.

– Juleczko – uśmiecha się pani Walercia – pozwól tym razem komuś innemu zacząć. Zuziu wiem, że masz w domu małego pieska. Jak go nazwałaś?

– Nazwałaś? – Zuzia nie dosłyszała pytania.

Przez to ciągłe zamyślanie się Zuzi wszyscy myśleli, że ona niewiele umie. Julka, chociaż niby ją zna, też często traktowała ją jak młodszą siostrę. A przecież Zuzia jest od niej starsza o całe trzy tygodnie!

Któregoś dnia Julka przyszła do przedszkola w nowych butach. Po południu, jak zwykle, dzieci zaczęły ubierać się, żeby wyjść na dwór. Julka włożyła nowe buty i … katastrofa! Okazało się, że nie wie, jak zawiązać sznurowadła! Próbowała tak, próbowała inaczej.
I nic.

– Dlaczego tu nie ma rzepów? Wssstrętne sznurowadła! Wssstrętne buty! – krzyknęła Julka i cisnęła nimi o ziemię.

Szmaciany piesek Bęcek bęcnął na podłogę, żeby przekonać się, czy buty są naprawdę takie okropne. Były całkiem ładne – czerwone. A „wssstrętne sznurowadła” miały wyhaftowane biedronki. Spróbował je zawiązać. Chciał sprawdzić, czy da radę. Ajajaj! Coś mu chyba nie wyszło. Zanim się obejrzał, leżał na podłodze cały zaplątany
w biedronkowe sznurowadła. Ratunku! Na pomoc! Zaczął się szarpać, ale było
coraz gorzej.

I wtedy ktoś go podniósł – razem z butem Julki – i delikatnie rozplątał zamotane sznurowadła. To była Zuzia! Uśmiechnęła się i zaczęła oglądać buty Julki.

– Mogę ci je zawiązać – powiedziała do Julki – Mama mnie nauczyła w zeszłym tygodniu.

Julka przez chwilę się boczyła, że tym razem to Zuzia coś umie, a nie ona. Ale potem szybko się rozchmurzyła, bo przecież naprawdę lubi Zuzię. I pobiegły razem bawić się
na dworze.

Tekst opowiadania pochodzi z „Książki 4-latka „Nowa Era”

Po odczytaniu opowiadania przez rodzica, spróbujcie odpowiedzieć na pytania:

– Jak miały na imię dziewczynki?

– Jaka jest Julka, a jaka Zuzia?

– Jaki problem miała Julka?

– Kto jej pomógł i w jaki sposób?

– Dlaczego Zuzia potrafi już wiązać sznurowadła, a Julka nie?

DRODZY RODZICE KOLEJNE ZADANIE DLA WAS:)

Pokażcie ,  jak należy wiązać sznurowadła, niech dzieci mogą samodzielnie podjąć próbę zawiązania tasiemki na kokardkę;)

3. „Olbrzymy i skrzaty” – zabawa organizacyjno -porządkowa.

Rodzic akompaniuje do zabawy na bębenku lub plastikowym pojemniku.  Gdy gra wolno i głośno – dziecko chodzi, tupiąc, z rękami podniesionymi jak olbrzymy. Gdy gra szybko i cicho – dziecko chwyta się za kolana i pochylone porusza się po sali na palcach, drobnymi kroczkami jak skrzat.

4. Zadanie dodatkowe dla chętnych przygotowała Misiowa Mama:) 

Czy w Twoim domku masz książeczki o zwierzątkach? Jeśli tak – poszukaj ich i obejrzyj/poczytaj razem z rodzicem  przed pójściem spać:) Niech to będzie super zadanie na zakończenie jutrzejszego dnia 🙂

Do Dzieła Pszczółeczki 🙂

 

Skip to content